Τα μάτια του Ρα...

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΡΑ ...γέννησαν άλλο ένα blog,
το "Σαν τατουάζ"!
Το νέο blog είναι όμως για γερά νεύρα! Δηλαδή:
http://like-tatoo.blogspot.com/

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ...ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΙ, ΜΙΚΡΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ

Έτσι αναίτια, έτσι ανέστια, ανάδελφα και απάνθρωπα...Έτσι στα κρυφά, στα μίζερα, στα τυφλά μια σφαίρα καρφώθηκε στο στήθος σου...στο στήθος μας! Δεκαπέντε χρονών μόνο και ήδη νεκρός!
Μια σφαίρα σφύριξε και έπεσε απάνω σου. Μια σφαίρα ξεπρόβαλε από κάννη όπλου και σφηνώθηκε πάνω στο στέρνο σου. Τα νέα του φευγιού σου έφτασαν από τα Εξάρχεια-εδώ μένω- στο κινητό μου." Έφυγε και ο Αλέξανδρος...". Η φωνή κλαμμένη, τρεμόπαιζε. Η φωνή φίλου δεν είπε τίποτα άλλο. Έμεινα βουβή με κρεμασμένο για δευτερόλεπτα το κινητό στο αυτί μου.
"Όπως τότε με το Μιχάλη τον Καλτεζά, το Νίκο τον Τεμπονέρα..."
Ο Μιχάλης, ο Νίκος, ο Αλέξανδρος τώρα...
Ντύθηκα, βγήκα στο δρόμο παίρνοντας μαζί μου ένα κεράκι. Προχωρώντας τ' άναψα. Εκεί που συναντώνται δρόμοι. Και άλλοι σιωπηλοί, βουβοί, σκυθρωποί, θυμωμένοι...Όλες οι ηλικίες, γυναίκες-άνδρες- παιδιά σε μια πορεία από σκιές να πλανώνται στους δρόμους...
ΓΙΑΤΙ;
Αυτό το "γιατί" με στοιχειώνει. Αυτό το "γιατί" μας στοιχειώνει...
Στοίχειωσε και άλλους πολλούς, που ξεχείλισαν θυμό και οργή.
Θυμήθηκα τον Ελύτη:"όπου ακούς για Τάξη, ανθρώπινο κρέας μυρίζει".
Φιγούρες μικρές, φιγούρες ψηλές ξεπρόβαλαν στους δρόμους από το πουθενά. Γύρω, παντού, στο Πολυτεχνείο και αλλού. Έφηβοι, νέοι, άνεργοι, γενιά των 700 ευρώ, των πλειστηριασμένων σπιτιών, της απάτης των πολιτικών, της διαλυμένης παιδείας, της ξεφτιλισμένης σύνταξης, της ξεπουλημένης πατρίδας, της ανύπαρκτης Πολιτείας χορεύουν ακόμα γύρω από φωτιές, με πέτρες και καδρόνια, με πυρπολημένη καρδιά, χορεύουν γύρω από φλόγες οργής.
Γέμισε η πόλη, γέμισαν οι πόλεις. Γέμισε το κέντρο μέσα και έξω από κάγκελα, πίσω και μπρος από πανώ. Παντού το όνομά σου Αλέξη, Αλέξανδρε, Αλέκο μας, μικρέ μου φίλε.
Όχι, δε σε ήξερα, δεν έτυχε να συναντηθούμε, δε φρόντισε η τύχη να σε δω καθισμένο στο θρανίο, να σου μιλήσω. Αλλά σε ξέρω. Είσαι το παιδί μου, είσαι από τα παιδιά μας. Είσαι, δεν ήσουν. Είσαι και θα είσαι. Εδώ...
Μόνο στάσου λίγο, πριν φύγεις για τα ψηλά, πριν βγάλεις τα άσπρα σου φτερά και πετάξεις. Να σου κρατήσω το χέρι της καρδιάς και να σου ζητήσω...

ΣΥΓΝΩΜΗ...

Συγνώμη Αλέξη μου, που η γενιά μου δε σε αγάπησε, δε σας αγαπά. Συγνώμη που ξεχάσαμε πως ήμαστε και εμείς κάποτε νέοι. Συγνώμη που σε ματώσαμε και σε πετάξαμε μαζί με τα όνειρά σου, μαζί με τα χρόνια και το χαμόγελό σου.
Αλέξη μου, μικρέ μου φίλε, παιδί μου, άγγελέ μου...Συγνώμη και από μένα, που δεν έτυχε να είμαι εκεί. Συγνώμη αγόρι μου γλυκό, χαμόγελο και ελπίδα μου. Για άλλη μια φορά σκότωσα μαζί με σένα και εμένα.
Πάλι και απόψε θα βγω με ένα κεράκι στους δρόμους, μήπως και σε βρω, να σου πω από κοντά...
"Συγνώμη μικρέ μου φίλε...
Καλό ταξίδι"


και

Συγχώρεσέ με...


Συγχώρεσέ μας!

10 σχόλια:

pandwra7 είπε...

Αχ Αλέξανδρέ μου,ναι συγχώρεσέ μας...
Δεν θα περάσει έτσι όμως.
Ψυχραιμία θέλει μόνο και υπομονή..
Εγώ απλώς περιμένω,περιμένω την θείκη!
Γιατί είναι βέβαιο πως κανένας θεός δεν συγχωρεί όποιον αδικεί και εγκληματεί κατά της ανθρωπότητας!!!

Άθεος είπε...

Αχ, Pandwra7...
...και να' ξερες...

pandwra7 είπε...

Κάθε άνθρωπος είναι ένασ μικρός θεός,Άθεε.Συγνώμη άν σου έθιξα τα πιστεύω σου!!!

ΑδιάλλακταΣτοιχιωμένη είπε...

Για να βρούμε το θεό, άς ψάξουμε πρώτα μέσα μας! Οι πράξεις μας και μόνο καθορίζουν το θείο, το ιερό και όπως φαίνεται, οι πράξεις μας μόνο ιερές ΔΕΝ είναι!!!
Ωρες ώρες πραγματικά δε θέλω να μιλάω καθόλου, είναι στιγμές που τα λόγια φαντάζουν φοβερή υποκρισία!Όμορφιά μου δε το λέω για ΄σενα, είσαι ένα πολύ γλυκό άτομο και το χω καταλάβει ε΄δω και καιρό και η συγνώμη σου δηλώνει πολλά γιατί όλοι φταίμε για ότι συμβαίνει γύρω μας!
Εδω είναι η Κόλαση κι ο Παράδεισος μαζί, μόνο που ο Παράδεισος μένει καλά κρυμμένος!

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

σιωπω για το αντιο στο αδικοχαμενο παιδι...
ας αναπαυτει η αθωα ψυχουλα του και ας τιμωρηθουν μια φορα οι ενοχοι...
αντιο μικρε...
ο ουρανος εχει αλλον εναν αγγελο τωρα...

Νεράιδα της βροχής είπε...

καλησπέρα μάτια μου...

τι άλλο να πει κανείς πια;

μια σιωπή κι ένα χάδι μου σου αφήνω...

φιλιά βρόχινα...

Υ.Γ. στην άλλη μου βροχή άφησα ένα αποτύπωμα. δεν αντέχεται άλλο όλο αυτό...
www.ektiaisthisi.blogspot.com

Άθεος είπε...

Μη ζητάς συγνώμη κοπέλλα μου. Όπως έγραψες κι εσύ κάθε άνθρωπος είναι ένας μικρός θεός! Απλά εγώ δεν πιστεύω στους μεγαλύτερους!
Τέτοιες ώρες, όμως, ας εστιαστούμε στα γεγονότα που η αδικία πάλι σπρώχνει τον παράδεισο, βιαστικά στο σκοτάδι και το μέλλον. Είμαι σίγουρος όμως πως θα' ρθεί. Μέχρι τότε... έχουμε να ζήσουμε κολάσεις...!

Aura είπε...

Ένα δεν αντέχω. Την αδικία.


Καλό βράδυ Κιρκη..

ΚΙΡΚΗ είπε...

*Σε όλους τις φίλες και τους φίλους,

Δυστυχώς για όλους οι μέρες που διανύουμε κουκουλώνονται από μια απερίγραπτη δυσωδία:νεκρός 15χρονος,τραυματίες, εμπόλεμες ζώνες εντός των πόλεων, αστυνομία παντού μαζί με δακρυγόνα, πετροπόλεμοι και μολότωφ ...
Μετά από σκάνδαλα επί σκανδάλων, ρουσφέτια, κομπίνες, ξεπουλήματα, μίζες και απύθμενη απαξίωση των πάντων και κυρίως των παιδιών μας...
Φίλοι μου μοιραζόμαστε την ίδια αγωνία. Αύριο θα πάω σε μια ακόμα πορεία και θα κρατώ ένα λουλούδι αυτή τη φορά, μήπως και βρω χέρι να το δώσω...
Φιλιά καλοί μου φίλοι, φιλιά...

Spitogata είπε...

Ασυγχώρητοι είμαστε όλοι...
Αν μας έβλεπε από ψηλά δεν θα ήθελε τόση βία ούτε στο κορμί του, ούτε στην ζωή του, ούτε στο όνομά του...