Τα μάτια του Ρα...

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΡΑ ...γέννησαν άλλο ένα blog,
το "Σαν τατουάζ"!
Το νέο blog είναι όμως για γερά νεύρα! Δηλαδή:
http://like-tatoo.blogspot.com/

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2008

ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ...

Την είδα πριν χρόνια. Αραγμένη, σιωπηλή, απόμακρη, να κάθεται στην άκρη και να περιμένει το μεγάλο ταξίδι...Ν' ανοίξει πανιά και να γνωρίσει τα κύματα, τη γεύση της αρμύρας...την ομορφιά της θάλασσας...
Όχι, δεν μου προκαλούσε μελαγχολία. Ήξερα ότι η μορφή της απέπνεε μια δυναμική άνευ ορίων. Είχε τη συντεταγμένη διαταγή από το σχήμα της να κολυμπήσει σε πολύ βαθιά νερά...Μόνο που δεν το ήξερε ακόμη...
Ώσπου ήρθε η Μεγάλη Ημέρα. Ο καπετάνιος της την πλησίασε, με τα δάχτυλά του την άγγιξε, τη χάιδεψε, της ψιθύρισε γλυκόλογα που μιλούσαν για την καμπυλότητα των Ωκεανών, τη δύναμη του Αιόλου, το είδωμα άγνωστων νησιών, τα απάνεμα λιμανάκια και τους μικρούς κολπίσκους που μαζί θα γνώριζαν...
Έπειτα σιγά-σιγά την έσυρε από την αμμουδιά στο νερό. Και εκείνη με μιας λικνίστηκε απαλά. Γιατί με μιας κατάλαβε ότι ήταν φτιαγμένη για το νερό, για το ατέλειωτο ταξίδι της ζωής... Και αυτός με ένα σάλτο, βουτηγμένος ως τα γόνατα στο νερό, ανέβηκε απάνω της. Κάθησε μέσα της, και άρχισε να σηκώνει ένα πανί. Το πανί της! Που είχε ρίγες Μπλε και Άσπρες. Αυτές...στο χρώμα της θάλασσσας...στο χρώμα του σύννεφου... Και τους είδα ν' απομακρύνονται... Αγκαλιά! Ο ένας χωμένος στην ύπαρξη του άλλου. Και οι δυο χωμένοι μέσα στο Μπλε της θάλασσας.
Απόμεινα στην παραλία μόνη, έκπληκτη από την εικόνα που έβλεπα.Το χέρι μου δε σηκώθηκε για να τους απαθανατίσει με μια φωτογραφία. Δεν μπορούσε να βεβηλώσει τον Έρωτα που ένιωθαν οι δυο τους...Τόσο γαλήνιοι, τόσο ταιριαστοί, τόσο ίδιοι...
Μέχρι που έγιναν...μια τελεία.
Μέχρι που χάθηκαν από τα μάτια μου, την ώρα του δειλινού...

5 σχόλια:

pandwra7 είπε...

Εκπλικτικό...αυτό θα πει έρωτας και αγάπη μαζί...καλό ταξίδι τους εύχομαι!

ΚΙΡΚΗ είπε...

Αυτό το ταξίδι που ξεκίνησαν μαζί ελπίζω να κρατήσει! Εύχομαι να τους το επιτρέψει η Τύχη...Εύχομαι τα καλύτερα και για τους δυο τους!!!!

fcs είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ.ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ.ΜΟΥ ΘΥΜΙΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ STING ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΚΟΥΣΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΣΕ ΤΟΣΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ..."ISLAND OF SOULS" ΑΠΟ ΤΟ SOUL CAGES..
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕ ΘΥΜΗΘΕΙΣ...ΦΙΛΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ

ΚΙΡΚΗ είπε...

fcs, φίλτατε, καλώς σε βρίσκω και πάλι στα λημέρια μας...Χαίρομαι που σου άρεσε το κείμενό μου!!!
Να τα λέμε...μη μας ξεχνάς!!!

meltemi είπε...

Όμορφο γαλάζιο...


Μια γλυκιά καληνύχτα :)