Πανηγύρεως απέχου και μη ανέχου

Βγήκα από τη στενή μου είσοδο.
Παράτες και παρελάσεις πάλι σήμερα.
Πρέπει να ξεχάσουμε την έλλειψη.
Στοιβαγμένοι όλοι στο απύθμενο κενό,
ακολουθούμε το βήμα της πάπιας.
Μπροστά το ταμπούρλο της κοιλιάς
συνεπαίρνει τα πλήθη των παλιάτσων.
Χαιρετούρες και σημαιάκια κλώθουν
δώθε-κείθε, μήπως και ξεσηκώσουν
τη μνήμη, και κοιμήσουν το παρόν.
Έν-δυο, μη καθαρά σκεφτείς.
Απόλαυσε το σούπερ θέαμα.
Εν-δυο, εδώ ποζάρουν σούπερ σταρς
και σήμερα, των υπερκαναλιών παραθυρόφιλοι.
Αυτοί σου προσφέρουν θεάματα,
αλλά τον άρτο σού τον κλέψανε
μέσα από τη χούφτα.
Ανεβασμένοι πάνω σε εξέδρες
ανά τις πόλεις-στρατόπεδα,
κάμουν πως περηφανεύονται
για παλαιά και ένδοξα κλέη
και παραδίπλα μια γριά που κλαίει,
σίγουρη πως η Ανάσταση ακόμα αργεί.
Εν-δυο, απόλαυσε χωματερές σκέψεων,
πλήθος κοράκια που σκαλίζουν υπερσυντέλικους,
από αυτούς να κρατηθούν στο μυαλό των ανέργων.
Τρώνε ήρωες και ξεσκίζουν το όραμα
αλλοτινών μεγαλείων, στο διηνεκές.
Εν-δυο, σου λέω, η μπάντα δίνει ρυθμό.
Εν-δυο, σημαίνουνε κουδούνια.
Στο θίασο αυτό με τον καρνάβαλο
σε πρώτο πλάνο, μη γίνεις θεατής.
Η Ιστορία δε ζήτησε πανηγύρια.
Σεμνότητα της πρέπει και περίσκεψη.
'Οχι χυδαία σκηνικά, κουστούμια ελλείψει γνώσης.
Τι Ιστορία να τιμήσεις, όταν τώρα προσκυνάς ;
Εξάλλου, και πάλι Κατοχή έχουμε.
Από τους ίδιους που μας ξεπούλησαν
μες το μεθύσι μας την πατρίδα.
....
Περασμένα μεγαλεία, φίλε,
και διηγώντας τα να κλαις!

Τον Άγνωστο Στρατιώτη
τον σκοτώνουνε και πάλι.
Σε ακήρυχτο πόλεμο.
Υπερασπίσου τον, για μια φορά.

ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Σήμερα έβγαλα έναν αγαπημένο μου πίνακα βόλτα.
Τον πήρα παραμάσχαλα και τον αέρισα.
Τον έδειξα στην πόλη.
Μια πόλη είδε την ομορφιά να περιφέρεται.
Θάλασσα πλατιά παντού γαληνεμένη.
Με κύμα να σκάει απαλά σε γυμνή παραλία.
Και ήρθε η αλμύρα και πότισε στενά και σοκάκια.
Σαν αλχημιστής έβαψα τοίχους γαλαζοπράσινους,
τα μουντά κτίρια ασπρουδερά χωριουδάκια.
Γέμισα άμμο τα πεζοδρόμια και κοχύλια σωρό.
Όσο διάβαινα η πόλη φορούσε παρεό και κοντομάνικο.
Στολιζόταν καλοκαίρι, με νοτισμένο αέρα.
Μύριζε πευκοβελόνα και φασκόμηλο.
Άρχισαν να φωνασκούν και τα τζιτζίκια.
Παραμέριζαν τα γκρίζα σύγνεφα
και γέμιζε η πόλη παιδιά και κουβαδάκια.
Μόλις χόρτασα την πόλη γέλιο,
μόλις την τάισα φραγκόσυκα και αμπέλι,
και άφησα καΐκια στις πλατείες,
πήρα τον πίνακα και τον επέστρεψα.
Στο καρφί λογικής που του ανήκει.

Μη λογίζεις τον εαυτό σου για Έλληνα...

Λογαριάζω καλύτερα το μέσα από το έξω μου. Τη σκοτοδίνη-παράδοξο δώρο- των άλλων προς εμένα και τη φρικαλεότητα που γέννησε στον άνθρωπο το χαρτί στην τσέπη, δεξιά και αριστερά...το ίδιο την πετώ χιμαδιό στα μούτρα της βολεμένης σπονδυλικής στήλης, που άλλο δεν έμαθε, από τα γεννοφάσκια της, να σκύβει και να σκύβει.

Δε σκούζω. Μην ανταριάζεσαι. Για βολή μου δεν το’χα ποτέ μου το σκούξιμο. Μα για πε μου εσύ, Νεοέλληνα: τι θάμα σημερνό έκαμες για το δεύτερο μισό του ονόματός σου; Τι το καινούργιο, το ηλιακό, το μεγαλειώδες στα μέτρα του ανθρώπου έφερες, για να ξεστραβώσεις και σήμερις τον εαυτό σου και τους λοιπούς ανθρώπους;

Δεν ποίησες καμιάν ελληνικότητα. Στοίβαξες,όπως-όπως, σε τέσσερις τοίχους την αφεντιά σου και βολεύτηκες κει δα, νομίζοντας πως έτσι, σαν άλλος στρατηλάτης περήφανα κατακτούσες τα σύγνεφα του Σύμπαντος.

Άμοιρε! Διόλου στην αντίληψη, που κουβαλάς από τη νοοτροπία των ραγιάδων που σου μεταλαμπάδευσαν συμβουλατόροι κοσμοκράτορες, δεν έχει πέσει, ότι για να μεγαλουργείς, χωρίς αμετροέπεια, χρειάζεται να κάμεις από μιαν επανάσταση τη μέρα και να ξορκίζεις το κακό της ανθρωπότητας, όχι με παρακάλια και με τάματα, αλλά με το κεφάλι προσηλωμένο στον ορίζοντα και τα πόδια σου βαθιά ριζωμένα στη γη. 'Ετσι όπως στέκουν οι κολόνες του Παρθενώνα της γνώσης...

Αλλιώς, βρες άλλο όνομα: βολευτής, τριτοκοσμικός νεο'ι'εροσυμμαχίτης, σκλάβος στο παζάρι της κύφωσης που σου δίδαξαν έντεχνα μυθολόγοι τσαρλατάνοι με σταυρούς και απομεινάρια πτωμάτων που εκχύουν λίβανον και προσκυνητάδες που πέφτουν στα τέσσερα μπροστά σε ζωγραφιστά ξύλα που στάζουν δάκρυα.

Αυτός είσαι...

χαμερπές στο μάτι του Κυκλώνα!

Και τώρα; Τώρα που έφτασες ως εδώ, από πού να κρατηθείς;

Δεν έμεινε γωνιά στο Σύμπαν που να σε θυμάται! 

Πολλοί καλημέρα σας!

Καμώματα καιρού

Ελλείψει έμπνευσης.

Δυο στάλες χαμόγελο

Σε μια κούπα καφέ.

Κρατημένη ώρα στο χέρι

Με περασμένες τις έξι.

Ούτε και σήμερα μια δόση φως

Δήλωση απουσίας ασύμμετρου πάθους.

Αναμενόμενη αγκύλωση αίσθησης.

Μετά συγχωρήσεως κλαυσίγελος

Ορμώμενος εκ του βάθους ρηχότητας.

Διάλυση των πάντων και ασυναρτησίες

Προβολή εικόνων χαωτικών επί της οθόνης.

Αχαλίνωτοι οι νευρώνες παραπληροφόρησης

Τοποθέτηση χαρτιών εντός σακιδίου

και επιβαλλόμενη ένδυση εκδηλούμενης υπακοής.

Παραλήρημα ορμώμενο εκ του συστήματος.

Πρωτίστως στο πρόσωπο λίγο ύδωρ.

Άνοιγμα πόρτας και κλείδωμα αυτής.

Κάλεσμα ανελκυστήρος...επιβίβαση!

Ούτε ένας άνθρωπος για μια καλημέρα.

Ούτε Καλή Μέρα επί Ανθρώπου

Ακριβή μου πτώχευση

Επί σταυρών τα πλήθη.

Πεζοδρόμια αλειτούργητα

Με βιτρίνες όμως προς πώληση ή ενοικίαση.

Φωνή βοώντος:«Γένος βλαμμένων οκλαδόν

και κατόπιν γονυπετές».

Μία η απάντηση από παντού: «Στας διαταγάς σας!»

Και τώρα...

ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ!

Στα Μάρμαρα του Παρθενώνα τα Ματ

Άντε πάλι, μια από τα ίδια. Χτες το βράδυ,συμβασιούχοι αρχαιολόγοι που έχουν να πληρωθούν 22 μήνες, διανυκτέρευσαν μπροστά στην πύλη της Ακρόπολης, ζητώντας τα αυτονόητα: Να μονιμοποιηθούν και να πληρωθούν!
Και ήρθαν τα κανάλια το πρωί και ξέρασαν όλον τον οχετό τους.
-Διασύρουν την Ελλάδα στο εξωτερικό.
-Ντροπή τους να κρατούν την Ακρόπολη κλειστή στους κακομοίρηδες τους τουρίστες.
-Τέτοιες συμπεριφορές προσβάλλουν τη χώρα μας.
Έπειτα ήρθαν και τα ΜΑΤ.(Καλώς τα τα παιδιά και μας έλειψαν, από τα οδοφράγματα με τους φορτηγατζήδες).
Και να τα σπρωξίματα προς τους διαμαρτυρόμενους, και να οι αντεγκλήσεις με τους φωτορεπόρτερς Έλληνες και ξένους. Μην τύχει και τραβήξουν πλάνα από την ξεφτίλα στην οποία έχουν ρίξει οι πολιτικοί σαλτιμπάγκοι τους Έλληνες!
Έχω να θέσω μερικά ερωτήματα, τώρα που κρατούν κλειστή την Ακρόπολη τα Ματ:
-Ταιριάζει να έχουμε σε θέα, μπροστά από την Ακρόπολη τα ελληνικά "στρουμφάκια", με τα άσπρα κράνη και τα γκλομπς ανά χείρας καλύτερα από υπαλλήλους που ζητούν να πληρωθούν; Τα αρχαία μας, δεν ανήκουν στο ανάλγητο Κράτος σας, παίδες Ελλήνων λιμοκοντόρων, αλλά στο λαό και μέρος αυτού του λαού είναι και αυτοί που, από δικές σας αμαρτίες και πνευματική έλλειψη, δεν έχουν ακόμα πληρωθεί.
-Κάνει καλύτερη εντύπωση στους τουρίστες η θέα αστυνομικών και Ματ μπροστά στην Ακρόπολη;
-Μην ανησυχείτε για το διασυρμό της Ελλάδας στο εξωτερικό! Πρόλαβαν άλλοι με εκφράσεις του τύπου " Είμαι πρωθυπουργός σε μια χώρα διεφθαρμένη" και με τη ζητιανιά σύσσωμου του κυβερνητικού επιτελείου, που γυρίζει την υφήλιο και με απλωμένη την παλάμη, ζητά να επενδύσουν οι ξένοι στη διεφθαρμένη χώρα του!Αυτό δε σας ανησυχεί πιο πολύ; Αλήθεια,δεν ανησυχείτε περισσότερο, που δείρατε και σύρατε δημοσιογράφους ξένων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών, για να μην καλύψουν τα συμβάντα και σπάσατε την περίφραξη του αρχαιολογικού χώρου σα χούλιγκανς του χειρίστου είδους;
-Η Γαλλία δηλαδή ολόκληρη που έχει βγει στους δρόμους κατά του Σαρκοζί διασύρεται διεθνώς; Από πότε η απεργία ή η διαμαρτυρία, η διαδήλωση και η αντίσταση σε νόμους που ψηφίστηκαν ή παρερμηνεύτηκαν κατά το δοκούν από λαοπλάνους και ληστές εξευτελίζουν μια χώρα διεθνώς;
-Γιατί τα Μέσα Μαζικής Εκμετάλλευσης εδώ στην Ελλάδα, στρέφονται κατά μιας ομάδας ανθρώπων που ζητά το δίκιο της, που ζητά να μην τις κλέψουν τα δεδουλευμένα της; Και γιατί προσπαθούν να στρέφουν τη κοινή γνώμη ενάντια σε όσους κάθε φορά διαμαρτύρονται; Τι έχουν να κερδίσουν και από ποιους;
Μια τελευταία μόνο επισήμανση:
Όταν εδώ στο φτωχό και μπατιροελλαδιστάν συνειδητοποιήσουν οι πολίτες ότι εχθρός δεν είναι ο άλλος πολίτης που αδικείται, που δέρνεται και προπηλακίζεται από ομάδες συμφερόντων, τότε θα δούμε και εδώ να γίνεται της Γαλλίας και της Ισλανδίας και της Ευρώπης ολόκληρης! Ως τότε αναμείνατε στο ακουστικό σας και κοντός ψαλμός αλληλούια!Έρχεται ο Νοέμβρης με τα κρύα (αυξημένη η τιμή του πετρελαίου) και η επέτειος του Αλέξη και τα νέα μέτρα που θα εξαγγείλει η κυβέρνηση μετά τις δημοτικές εκλογές και τα αυξημένα τιμολόγια των ΔΕΚΟ και τότε θα σας πω εγώ!
Φιλιά στα κράνη που φορούν τα όμορφα ελληνικά στρουμφάκια μπροστά στην Ακρόπολη και...
"Κρατάτε γερά συμβασιούχοι Έλληνες, όμορφα νιάτα που επενδύσατε και πιστέψατε πως θα σας νομιμοποιήσουν και θα σας πληρώσουν ό,τι δουλέψατε πολιτικοί που καπηλεύονται την υπερηφάνεια και το φιλότιμο ολόκληρου λαού"...