Τα μάτια του Ρα...

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΡΑ ...γέννησαν άλλο ένα blog,
το "Σαν τατουάζ"!
Το νέο blog είναι όμως για γερά νεύρα! Δηλαδή:
http://like-tatoo.blogspot.com/

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

Πνεύμα με οινόπνευμα


Να με συγχωρεί η χάρη σου που δε λησμόνησα να ξεγυμνώσω δόντια,
στο καβαλίκευμα που νιώθω να μου κάνει τούτη η εποχή.
Δόντια καθαρά - τα βουρτσίζω συχνά και πιο συχνά -
τα δείχνω σε περαστικούς.
Όχι δόντια χαμόγελο πια.
Δόντια δάγκωμα.
Αυτοί μαζεύονται.
Κάποτε καρπάζωναν.
Στο λαιμό και στ' αυτιά με βαρούσαν.
Τούτο το ζαβλάκωμα το νιώθω ως το μεδούλι ακόμα.
Μα πήρα ανάποδες και το σύνθημα
"δόντια καθαρά και κοφτερά"
πήρα είδηση πως έχει πέρασει στις μέρες μας.
Πήρα και μια μπουκάλα μπράντι αγκαλιά.
Τη βρήκα από την τελευταία κηδεία
δικού μου ανθρώπου,
που αγόρασα για να τον θρηνήσω
μέσα στο σπίτι αγκαλιά
με μια φωτογραφία του
που τράβηξα - δε θυμάμαι πότε τώρα.
Α, πού είχα μείνει;
Α ναι, στην μπουκάλα.
Επιχείρησα πάλι να την ανοίξω.
Να σωθεί το περιεχόμενο,
να την πετάξω στην ανακύκλωση τη ρημάδα.
Μα το καπάκι αντιστεκόταν.
Στράβωσε επίτηδες για να με χαλάσει.
Και πάλι προσπάθεια.
Τίποτα το καπάκι αντιστεκόταν
στη θέλησή μου για κάψιμο εγκεφαλικών κυττάρων.
Τίποτα.
Τότε θυμήθηκα.
Με τα δόντια πάλι.
Τα δόντια - λέμε- σωτήρια απώθηση όποιου μου αντιδρά.
Δάγκωσα.
Μια και δυο.
Το καπάκι πήρε να γυρίζει.
Η μπουκάλα άνοιξε στόμα.
Και εγώ το δικό μου.
Όλο κάτω με μιας.
"Όλο, όλο, μπράβο" που λέει και μια διαφήμιση
με πορτοκάλια χυμό.
Όχι που δε θα' βρισκε λύση η διάνοιά μου.
Όχι που θ' αντιστεκόταν στο πνεύμα μου το οινόπνευμα!
Όχι που θ' αντιστεκόταν το πνεύμα μου στο οινόπνευμα!
Σα βότσαλο δίπλα σε βότσαλο και τα δύο μοιάζουν...


5 σχόλια:

Άθεος είπε...

Χρόνια Πολλά και καλά δαγκώματα!

ΑνωΡά7 είπε...

Ο φίλος Άθεος με πρόλαβε...κράτα και προστάτευε όσους αγαπάς....όσους σε βλάπτουν κράτα τους σε απόσταση ή αλλιώς δάγκωνε όποιον θέλει το κακό σου...Καλά δαγκώματα λοιπόν...



Φιλιά και αγκαλιά!!!

ΚΙΡΚΗ είπε...

*Άθεε, φίλτατε,
Σε ευχαριστώ που ήσουν πάλι εδώ! Αυτό κάνω πλέον. Όλο αυτόν τον καιρό συνειδητοποιούσα σε ποιους άξιζε να δείχνω τα δόντια μου και ν' απομακρύνομαι. Εγώ ευχές δε σου στέλνω, αλλά την ελπίδα μου να είσαι καλά εσύ και η οικογένειά σου!
Φιλιά απέριττα

*ΑνωΡά7, ματάκια,
Επειδή βαρέθηκα να προσπαθώ ν' αγαπώ ανθρωπους που στ' αλήθεια δεν το αξίζουν και επειδή η ανοησία περισσεύει στις μέρες μας και είναι κάτι που δεν αντέχω, κλείνομαι στο μικρόκοσμό μου και απολαμβάνω τη μοναξιά μου ή χαίρομαι την παρουσία ανθρώπων που αγαπώ,όποτε αυτοί είναι κοντά μου. Όσο για τους άλλους αυτοί δεν πρόκειται να με ξαναδούν. Απλώς αφήνω παρακαταθήκη τα λόγια και τις πράξεις μου και εύχομαι κάποτε να ξυπνήσουν από τον ύπνο τους και να μάθουν ν' αγαπούν, χωρίς να κατακρίνουν τον άλλο!
Φιλιά άπειρα

Aristodimos είπε...

Το φως του ηλιου βασανα
μου δινει να παλευω
και ενος τυφλου τη σκοτεινια
αρχιζω και γυρευω ...

Γι αυτο καλή μου Κιρκη

Κοίτα εσυ να είσαι, όπου περνάς καλά
και να περνάς καλά, όπου κι αν είσαι...


ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΑΣΧΑΛΙΑ


Αρης

ΚΙΡΚΗ είπε...

* ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΕ,
φίλε μου αντεύχομαι!
Στις μέρες που ακολουθούν να βρει ο κόσμος ειρήνη, δικαιοσύνη, αγάπη...
ό,τι μας λείπει πολύ δηλαδή...
Φιλιά